Açın Kapıları “O” Geliyor

Herşey yokluk karanlıklarındayken, varlığın türküsünü ilk seslendiren “O” idi.(1)

Kendini aşmış, sabahlara kadar hıçkırıklarla ümmeti için inleyen “O” idi.

Dünyaya geldiği zaman annesinin şahitliğiyle “ümmeti, ümmeti” diyen, mahşerin dehşetinden herkes hatta peygamberler bile “nefsi, nefsi” diyecekleri zaman yine ümmeti ümmeti diyecek olan “O” idi.

Geceleri iniltileriyle kendini insanlık için yiyip bitirmesine karşılık “Sana indirilene inanmıyorlar diye kendini helak mı edeceksin” diye uyarılan “O” idi.

“Sen olmasaydın Kâinatı yaratmazdım” hitabı ilahisine “Bende senin için her şeyi terk ve feda ettim” cevabını veren “O” idi.

İnsanlar içinde sözleri, davranışları en çok kaydedilip bilinen “O” idi.